Een terugkerend uitgangspunt voor mijn werk is mijn eigen lichaam. Tijdens mijn residentie van zes maanden in Kaus Australis in de tweede helft van 2016 (waarvan de eerste drie maanden mogelijk zijn gemaakt door het Mondriaan Fonds) legde ik de basis voor een nieuwe manier van werken. De tekeningen die daaruit voortkomen zijn gemaakt door op een zeer directe en dynamische wijze tekens en sporen achter te laten op het papier. Tijdens een private performance wrijf ik mijzelf in met grafietpoeder en werp ik mij op het papier op de vloer van mijn atelier. Jan de Nys (curator en galeriehouder) zegt hierover: "Op die manier legt ze bewegingen en gestes vast en registreert ze incidentele ophopingen van grafiet. Door haar lichaam als delicate uitbreiding van haar materiaal te gebruiken, "beleeft" Gerestein de tekeningen op een uiterst suggestieve wijze.” Sindsdien werk ik verder op en met de beelden die voortkomen uit de kortstondige klap van mijn lichaam op het papier.

In een andere werkvorm fotografeer ik mijzelf in beweging. Tijdens deze private performances komen ideeën en intentie samen in de beweging van mijn lichaam en de wijze waarop ik die vastleg. De concentratie tijdens deze sessies is zeer hoog. Mijn volle overgave is vereist om de intentie te herkennen en erop voort te bouwen. Hierna gebruik ik de foto’s als basis voor tekeningen waar ik maanden op doorwerk.

In juni en juli 2018 was ik gastkunstenaar in het Pompgemaal, een gastatelier in Den Helder dat wordt beheerd door het Mondriaan Fonds. In het werk dat ik voorafgaand aan deze werkperiode maakte, staat mijn houding tijdens het vallen ten dienste van de afdruk op het papier op de vloer. Tijdens de residentie heb ik het vallen hieruit losgemaakt en met name gefocust op het kortstondige moment voorafgaand aan de landing: op het moment dat mijn hele lichaam van de grond los is. In en rond het Pompgemaal heb ik duizenden malen een vallende beweging herhaald. Hoewel het grafietpoeder niet meer in dienst stond van de afdruk bleef ik mijn huid ermee bedekken. Het ritueel waarvan het inwrijven met grafiet en de herhaling van de beweging onderdeel uitmaken, opent kanalen die mij in een hoge staat van bewustzijn brengen.

Femke Gerestein, Rotterdam, oktober 2018

 

English text by Megan Williams, LA artist en fellow artist in residence in Kaus Australis (2016):

Gerestein makes large works on paper. She joins other contemporary artists who consider drawing to be a primary medium worthy of major artworks. By generating drawings and wall works of considerable physical size she amplifies the attributes of figuration often referring to the distorted details of the human form.

During her six month long residency at Kaus Australis Femke Gerestein benefited from the use of the large working space which allowed her to move forward into new terrain. By using her own body imprints she has released herself from her former constraints and reliance on photos and grids. The new work is made by the most direct and dynamic action of mark making, motion gestures and incidental pile-ups in graphite.

By using her body as a drawing tool with delicately rendered enhancements she has been able to “inhabit” the drawings with unusual evocative effect.