NIEUWE KERK MIDDELBURG
HEIMWEE
solo exhibition
Middelburg NL 2025
HEIMWEE
solo exhibition
Middelburg NL 2025
(English text below)
In 2023 is Gerestein gestart met een project dat doorloopt tot in het heden. Ze beweegt in het landschap en legt dit vast met een minidrone die ze zelf bestuurt. Ze kan hierdoor het werk alleen uitvoeren. De camera beweegt los van de grond, de lucht in. In het filmkader zoomt de drone uit tot jaar lichaam haast verdwijnt en de omgeving het beeld overneemt. Gerestein beweegt zich binnen de grenzen van Walcheren, een schiereiland (met Middelburg in het midden) dat aan bijna alle kanten wordt begrensd door de kustlijn. Door over het land te rollen en door deze beweging talloze keren het hele jaar door te herhalen, doet ze een verwoede poging het haar toe te eigenen. Ze laat er haar sporen in achter, lang niet altijd zichtbaar en altijd tijdelijk. Andersom laat het landschap altijd sporen achter op haar. Naast de ontstane videoregistraties bevat dit project een serie van vijf grootformaat tekeningen gebaseerd op stills uit de video’s.
In de Nieuwe Kerk toont Gerestein ook een aantal werken die voorafgaan aan haar meest recente werk. In dit werk plaatst ze zichzelf niet op, maar onder het oppervlak. Voor twee grafiettekeningen bedekte ze haar lichaam met zware stenen uit de omgeving. Het lichaam wordt onderdeel daarvan, is als steen. Voor de Covered (my skin) serie legde Gerestein haar bewegende lichaam vast met een camera die boven haar hing. Over haar heen projecteerde ze detailopnames uit afdrukken van haar huid. Het kalkpapier waarop ze de tekeningen maakte, heeft voor Gerestein veel weg van huid: een rode lijn door al haar werk. In het drone project dat hierop volgt, gaat ze van huid naar heem.
Femke Geresteins werk is een voortdurend onderzoek naar de plek van haar lichaam op en in de wereld. Aan elk werk gaat een performance vooraf. Anders dan een publiek moment is dit een intiem moment gedeeld door Gerestein met het landschap. Haar grootformaat gedetailleerde tekeningen en afdrukken (van het lichaam direct op papier) waarin deze momenten worden gevangen kunnen gezien worden als een archief van performance documentatie.
Geresteins werk vertrekt vanuit persoonlijke drijfveren. Het grijpt tegelijkertijd in op existentiële vragen die het persoonlijke overstijgen. Vragen die van groot belang zijn te stellen in de hedendaagse wereld die snel veranderd, onzeker en onveilig kan zijn. Waar is mijn thuis? Hoe dicht ik de kloof tussen mij en de wereld, tussen mij en mijn lichaam? De mens is van nature een vreemdeling van zichzelf. Ze is niet thuis in de wereld zoals een dier is, maar moet haar omgeving vorm geven.
Femke Gerestein woont en werkt in Middelburg. Het werk in deze tentoonstelling is mede tot stand gekomen met steun van de Makersregeling Gemeente Middelburg en de Zeeuwse Kunstregeling van de Provincie Zeeland. Haar praktijk wordt ondersteund door het Mondriaan Fonds.
EN
In 2023, Gerestein started a project that continues into the present. She moves through the landscape and captures it with a mini-drone that she pilots herself. This allows her to carry out the work alone. The camera moves detached from the ground, into the air. Within the film frame, the drone zooms out until her body almost disappears and the surroundings take over the image. Gerestein moves within the boundaries of Walcheren, a peninsula (with Middelburg in the center) bordered on almost all sides by the coastline. By rolling across the land and repeating this movement countless times throughout the year, she makes a frantic attempt to appropriate it. She leaves her traces behind, far from always visible and always temporary. Conversely, the landscape always leaves traces on her. In addition to the resulting video recordings, this project includes a series of five large-format drawings based on stills from the videos.
In the Nieuwe Kerk, Gerestein is also showing a number of works that precede her most recent work. In this work, she places herself not on, but beneath the surface. For two graphite drawings, she covered her body with heavy stones from the surrounding area. The body becomes part of it, is like stone. For the Covered (my skin) series, Gerestein captured her moving body with a camera suspended above her. She projected detailed shots from prints of her skin over her. The tracing paper on which she made the drawings closely resembles skin to Gerestein: a common thread running through all her work. In the drone project that follows, she moves from skin to home.
Femke Gerestein’s work is an ongoing investigation into the place of her body on and in the world. Each work is preceded by a performance. Unlike a public moment, this is an intimate moment shared by Gerestein with the landscape. Her large-format detailed drawings and prints (of the body directly onto paper) in which these moments are captured can be seen as an archive of performance documentation.Gerestein’s work stems from personal motivations. At the same time, it engages with existential questions that transcend the personal. Questions of great importance to ask in the contemporary world, which can be rapidly changing, uncertain, and unsafe. Where is my home? How do I bridge the gap between me and the world, between me and my body? By nature, man is a stranger to himself. He is not at home in the world as an animal is, but must shape his environment.
Femke Gerestein lives and works in Middelburg. The work in this exhibition was created with support from the Makersregeling Gemeente Middelburg and the Zeeuwse Kunstregeling of the Province of Zeeland. Her practice is supported by the Mondriaan Fund.
